Το τέλος του παιχνιδιού

του Σάμιουελ Μπέκετ

Ιούνης 2017

Η παράσταση Το Τέλος του παιχνιδιού, παρουσιάστηκε από την Facta non Verba, στις 25 Ιουνίου του 2017, για πέντε παραστάσεις,

και επαναλήφθηκε τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς.

Ο χώρος του εγκαταλειμμένου εργοστασίου της Υφανέτ, στην Θεσσαλονίκη,

υπήρξε το κατάλληλο περιβάλλον για να φιλοξενήσει την προσέγγιση της ομάδας.

Οι τέσσερις ήρωες βρίσκονται σε ένα αποσαρθρωμένο περιβάλλον,

όπως σε ένα καταφύγιο μετά την καταστροφή του κόσμου,

ως οι τελευταίοι επιζώντες.

Φωτογραφίες

Video

Κείμενο

Συντελεστές

Στιγμιότυπα

 από την παράσταση

 

Το τέλος του παιχνιδιού

του

Σάμιουελ

 Μπέκετ

Φωτογραφίες: Γκέντι

 

Το τέλος του παιχνιδιού

του

Σάμιουελ

 Μπέκετ

Video της παράστασης

του Ιουνίου.

Η παρούσα βιντεολήψη έγινε στις 2/7/2017

Video της παράστασης του Οκτώβρη, μέρος 1ο και 2ο.

VIDEO

Facta non Verba

Το Τέλος του παιχνιδιού

του Σάμιουελ Μπέκετ 

στη Φάμπρικα Υφανέτ.

 

Το τέλος του παιχνιδιού

του

Σάμιουελ

 Μπέκετ

Σκηνικό περιβάλλον της παράστασης αποτελεί η γκρεμισμένη τοιχοποιία

του εργοστασίου, το φθαρμένο περιβάλλον

μιας κοσμοθεωρίας που επιτρέπει την κυριαρχία του ανθρώπινου γένους πάνω στη φύση. 

Η οικολογική καταστροφή είναι διάχυτη έξω

από το καταφύγιο με το καμένο τοπίο

μετά από μάχη και τον σταχτή ουρανό

να σκιάζει κάθε μέλλον.

• Ο σκηνικός χώρος αχανής και άδειος δημιουργεί ανασφάλεια

και για το μέσα και για το έξω.

Η διάταξη των θεατών στο χώρο αποτέλεσε ιδιαίτερο σημείο που καθόρισε

η αρχιτεκτονική του κτηρίου.

Η τοποθέτηση του κοινού σχεδόν στο κέντρο

του τεράστιου αυτού ημιυπαίθριου χώρου, δημιούργησε στον θεατή, την αίσθηση

του μικρού, του ευάλωτου και του εκτεθειμένου.

• Το ηχητικό περιβάλλον,

σε ένα τόσο μεγάλο στεγασμένο χώρο,

που είναι κυκλωμένος από ένα θορυβώδες αστικό τοπίο, σε μεταφέρει

σε μια μελλοντική δυστοπία.

Το εξωτερικό ηχητικό περιβάλλον παραμένει

εκεί όμως, να μας θυμίζει τον κόσμο

που αφήσαμε. Η σκηνοθετική προσέγγιση επέτρεψε στους εξωτερικούς ήχους της πόλης

να εισβάλουν στο θεατρικό γίγνεσθαι.

Αυτό το σημείο συνέδεσε το βάθος της ύπαρξης με τον ήχο και τον έναρθρο λόγο.

Η ομάδα, τοποθέτησε το δυστοπικό πλαίσιο

του έργου στο βιομηχανικό χώρο

ενός εγκαταλειμμένου εργοστασίου, παρουσιάζοντας την χρεωκοπία του καπιταλισμού.

 

Το τέλος του παιχνιδιού του Μπέκετ μπορεί

να μην έχει άμεση πολιτική σήμανση.

Η πολιτική διάσταση της συγκεκριμένης παράστασης από την Facta non Verba όμως, υπογραμμίζεται και στρέφει προς συγκεκριμένη κατεύθυνση την πρόσληψη του έργου,

λόγω της επιλογής του χώρου.

 

Το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της Υφανέτ προσδίδει μια ευρύτερη πολιτική σήμανση: 

την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος.

Μέσα από αυτό το πρίσμα

γίνεται η ανάγνωση του έργου.

η Οπτική της Facta non Verba

στο Τέλος του παιχνιδιού

 

Το τέλος του παιχνιδιού

του

Σάμιουελ

 Μπέκετ

Συντελεστές:

Παίζουν:

Κλοβ: Λένα Ντάγκα
Χαμ: Έλενα Σταματοπούλου
Ναγκ: Αλέξανδρος Τσώνος
Νελ: Τζοάννα Πεφτουλίδου

Σκηνοθεσία: Έλενα Σταματοπούλου
Σκηνικά-κοστούμια: Facta Non Verba
Φωτισμοί: Γιάννης Στάγκος
Αφίσα-Πρόγραμμα-Έντυπο: Gra-fistiki

Αφίσες των παραστάσεων

factalogobwb_edited_edited_edited.png

THEATRE

GROUP

FACTA NON VERBA

2002 - 2020

endgame2017