Facta Non Verba
	ΑΡΧΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ LINKS

ο τρόμος ως τέχνη του κυβερνάν...

 

Eχουν περάσει δυο δεκαετίες από τότε που ο Debord έγραψε τις παραπάνω προτάσεις και ακούγονται πιο αληθινές από ποτέ. Από την κόκκινη προβιά στην Αλ Κάιντα και από τα πέτρινα χρόνια στο Γκουαντανάμο, ο αόρατος εχθρός χρησιμοποιείται για να ευθυγραμμίζει, να ομογενοποιεί, να καθιστά εφικτή τελικά την “τέχνη του κυβερνάν”. Ειδικά μετά το τέλος του διπολισμού ένας νέος, τρομακτικός και ακατανόητος αντίπαλος ήταν επιτακτικό να εντοπισθεί. Υπήρξαν διάφορες προσπάθειες· από τον “πόλεμο ενάντια στο έγκλημα” (“war on crime”) περάσαμε στον “πόλεμο ενάντια στα ναρκωτικά” (“war on drugs”) και, για μια ακόμα φορά, στον “πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία” (“war on terror”). Στο νέο σενάριο πρωταγωνιστής αρχικά και αδιαφιλονίκητα ήταν ο άραβας τρομοκράτης. Η μυστηριώδης και πανταχού παρούσα συνωμοσία. Ο αόρατος εχθρός (βολικά εύπλαστος καθώς είναι) σταδιακά δείχνει να συμπεριλαμβάνει τον μετανάστη. Το μυστηριώδες ρεύμα προς τις πύλες του πολιτισμένου κόσμου. Οι ορδές των εξαθλιωμένων που πολιορκούν τα τείχη και επιβουλεύονται την ευημερία μας. Βρώμικοι, εγκληματίες, σκουρόχρωμοι, κουβαλάν αρρώστειες. Ξένοι. Άλλωστε, αν δεν ταυτιστούν με το “κακό”, πως θα συνεχιστεί η συστηματική τους εξόντωση;

>I<

Πριν πέντε χρόνια, την περίοδο των μαζικών διαδηλώσεων ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ (τις θυμάστε;) γράφαμε ότι «…ο κόσμος μετά τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις γυρίζει στο σπίτι του θεωρώντας ότι έχει κάνει το ανθρωπιστικό του καθήκον και συνεχίζει, μέσα στην ασφάλεια της ειρήνης του, την αέναη κατανάλωση προϊόντων και συναισθημάτων· παρακολουθεί στις ειδήσεις τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”, “τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών”, “τον πόλεμο κατά του εγκλήματος” και συνεχίζει να ελπίζει να την βολέψει … μετά από λίγο οι πνιγμένοι ιρακινοί μετανάστες στα ελληνικά δουλεμπορικά πλοία θα είναι απλώς νούμερα.»

>I<

Από τους 3.500 ιρακινούς που έχουν ζητήσει άσυλο στην Eλλάδα τους πρώτους έξι μήνες του 2007, δεν έχει παρασχεθεί άσυλο σε κανέναν. Στα νερά του Αιγαίου τουλάχιστον 257 μετανάστες πέθαναν σε ναυάγια δουλεμπορικών μέσα στο 2007, σε σύγκριση με 73 στο 2006, ενώ σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση οι νεκροί μετανάστες το 2007 ήταν συνολικά 1861.

>I<

Λοιπόν, τελικά δεν είναι απλά αριθμοί σε στατιστικές αλλά και υποκείμενα σκοτεινά, η εξόντωση των οποίων δικαιώνεται, “υποψήφιοι τρομοκράτες”!… Την επομένη της αποκάλυψης συστηματικών βασανιστηρίων από λιμενικούς σε επίδοξους μετανάστες (εικονικές εκτελέσεις, πρόκληση ασφυξίας με πλαστική σακούλα στο κεφάλι ή βύθισή του σε κουβά με νερό, εγκατάλειψη σε βραχονησίδες χωρίς νερό…) τον περασμένο Οκτώβρη (έκθεση ProAsyl), η Ντόρα Μπακογιάννη δηλώνει ανερυθρίαστα πως “η χώρα δε χωράει άλλους μετανάστες”, ενώ σύμφωνα με τον Απόστολο Μικρομάστορα, λιμενάρχη Μυτιλήνης, οι πρόσφυγες «είναι όλοι τους άνδρες μεταξύ 15 και 35 ετών. Είναι πολύ καλά εκπαιδευμένοι, κολυμπούν πολύ καλά! Η Ευρώπη πρέπει να καταλάβει ότι μία πραγματική απειλή πλησιάζει. Πιστεύω ότι έχουμε να κάνουμε με μια ισλαμική εισβολή. Είναι όλοι τους πολεμιστές!».

Μέσα σε όλα αυτά τα νέα τρομο-σενάρια, έχουμε και επαναλήψεις. Όπως στον ανθρώπινο εγκέφαλο επιβιώνει το “μυαλό του ερπετού”, έτσι και στο ρεπερτόριο της “αντιτρομοκρατίας” παραμένει πάντα και το λεγόμενο «πολιτικό έγκλημα». Ένα έργο παλιό, χιλιοπαιγμένο… Σε κάθε τέχνη υπάρχουν οι πρωτοπόροι και οι μετρ, υπάρχουν όμως και οι κακότεχνοι αντιγραφείς με τη χαρακτηριστική χοντροκοπιά.

>I<

Νοέμβρης του 2007. Για μια ακόμα φορά οι κολασμένοι των γαλλικών προαστίων πυρπολούν τις νύχτες μετά τη δολοφονία, σε καταδίωξη από μπάτσους, δύο νεαρών αλγερινής καταγωγής στο Παρίσι.
26 Νοέμβρη 2007: Ο αναρχικός Βαγγέλης Μποτζατζής προσάγεται στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης από το σπίτι της φίλης του στην Άνω Πόλη, όπου κοιμόταν. Οι αστυνομικοί της ασφάλειας που τον προσάγουν, ισχυρίζονται ότι υπάλληλος εταιρείας security είδε το αμάξι του Βαγγέλη κοντά στον τόπο που έγινε εμπρησμός αυτοκινήτων γαλλικής αντιπροσωπείας.
Τις 2 επόμενες μέρες ακολουθεί ένα πογκρόμ προσαγωγών, αναίτιων κρατήσεων και ανακρίσεων σε όλο το φιλικό, συγγενικό και πολιτικό του περιβάλλον. Εισβολές σε σπίτια, ολόκληρες γειτονιές υπό κατοχή.
Την Τετάρτη 28, εκδίδονται εντάλματα για άλλους 3 αναρχικούς οι οποίοι κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και διώκονται με τον αντιτρομοκρατικό νόμο (!) για τους ίδιους λόγους που κατηγορείται ο Μποτζατζής, ο οποίος προφυλακίζεται. Ένα όργιο παραπληροφόρησης απ’ τα ΜΜΕ που οργανώνεται απ’ τα κεντρικά της αντιτρομοκρατικής και της ασφάλειας πολιτεύματος, παρουσιάζει τους μπάτσους να έχουν μια απ’ τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων χρόνων ενάντια στη «σύγχρονη τρομοκρατία» με φανφαρονισμούς του διευθυντή ασφάλειας του τύπου «τώρα αρχίσαμε» και την εξαπόλυση απειλών προς πάσα κατεύθυνση.
Χάρη στην παραίτηση δημοσιογράφου της εφημερίδας «Μακεδονία» επειδή εν αγνοία του δημοσιεύθηκαν σε άρθρο του οι φωτογραφίες των 3 που διώκονται, αποκαλύπτεται ο βαθμός στον οποίο η αστυνομία ελέγχει τα ΜΜΕ.
Στις 18 Δεκέμβρη η Ο.Φ., φίλη του Β. Μποτζατζή, καταθέτει στην ανακρίτρια: «Την επόμενη από τη σύλληψή του με απήγαγαν ουσιαστικά αστυνομικοί της Ασφάλειας Κοζάνης και μεταφέρθηκα στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Εκεί, 35 σχεδόν ώρες ανακρινόμενη και έπειτα από αφόρητη πίεση και απειλές, λέγοντάς μου ότι με περιμένουν χρόνια φυλάκισης για επιβαρυντικά στοιχεία που βρέθηκαν στο σπίτι μου, για τα οποία δεν γνώριζα απολύτως τίποτα, με ανάγκασαν να υπογράψω μια κατασκευασμένη κατάθεση, σύμφωνα με την οποία κατηγορούσαν τον σύντροφό μου και τους φίλους του βάση του τρομονόμου για όλες τις παράνομες πράξεις που είχαν συμβεί τον τελευταίο καιρό στη Θεσσαλονίκη»…

>I<

Ας μην ξεχνάμε ότι πέρα από την εκδικητικότητα ή τα όνειρα για προαγωγές, σε αυτά τα μπατσοσκευάσματα ενυπάρχει επίσης η πρόθεση για εξώθηση στην παρανομία, για αποπροσανατολισμό κι εγκληματοποίηση του κοινωνικού αγώνα. Δεν γνωρίζουμε αν η ενεργοποίηση του τρομονόμου σηματοδοτεί το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου τρομοθεάματος, αν γίνεται για να ελεγχθούν οι αντιδράσεις ή αν πρόκειται για πρωτοβουλία τοπικού επιπέδου. Ξέρουμε όμως ότι αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα για την ελευθερία το να απαιτήσουμε:
Λευτεριά στο Βαγγέλη Μποτζατζή, να σταματήσουν οι διώξεις των 4.