Πρόσωπα: Οποιοιδήποτε
Χώρος: Οπουδήποτε
Χρόνος: Παρόν
«Το παρόν είναι τρομακτικό, επειδή είναι αμετάκλητο.»
Ένας ατέρμονος κύκλος στιγμών.
Κανείς δεν έζησε στο παρελθόν.
Κανείς δε θυμάται τίποτα.
Η μνήμη δεν υπάρχει.
Κενό.
Κανείς δε θα ζήσει στο μέλλον.
Κανείς δεν ελπίζει τίποτα.
Η λήθη κυριαρχεί.
Κενό.
Οι αναμνήσεις είναι ρευστές.
Η ιστορία μεταλλάσσεται στις ανάγκες του παρόντος.
Το παρόν κυριαρχεί.
Το παρόν είναι ο Alpha 60.
Ο χρόνος είναι ο Alpha 60.
Η ίδια η μορφή της ζωής.
Η τεχνοκρατούμενη κοινωνία του παρόντος...
Το Alphaville. |
|
«Σιωπή-Λογική
Ασφάλεια-Σύνεση.»
Συντονισμένες ομοιόμορφες κινήσεις.
Τεχνοκράτες-Απλοί θνητοί.
Όλοι προβλέψιμοι από την κεντρική μονάδα. Μεταλλαγμένοι.
Η εξουσία της λογικής.
Η εξουσία του ελέγχου της μνήμης.
Απώλεια συναισθημάτων. Νεκροζώντανα ανδρείκελα.
Κάποιες λέξεις χάνουν το νόημα τους, άλλες εξαφανίζονται.
«Γιατί; Τι σημαίνει αυτή η λέξη;»
Στον πλανήτη Alphaville δεν υπάρχει «γιατί», μόνο «επειδή». Απαγορεύονται οι παράλογες ερωτήσεις. Ύποπτη συμπεριφορά.
Κανένας δεν παρεκκλίνει από τον κύκλο.
Όλες οι κινήσεις ομοιόμορφα προκαθορισμένες.
Η επικοινωνία κωδικοποιημένη.
Μελετημένα όλα και μεθοδευμένα για την τέλεια ελεγχόμενη κοινωνία.
Όποιος δε συμμορφώνεται, στιγματίζεται.
Οι μη κανονικοί εκτελούνται ή χρησιμοποιούνται από το σύστημα.
«Έλεγχος κατοίκων»
Ανύπαρκτη η έννοια της συνείδησης.
Κώδικας συμπεριφοράς.
Αυτόβουλη υπακοή της κοινωνίας σε ένα «ανώτατο» σύστημα οργάνωσης. |
|
Αντίσταση καμιά.
Εγκεφαλικά νεκροί.
Κριτική σκέψη ανύπαρκτη.
Μια θολή ανάμνηση με απαγορευμένες λέξεις του παρελθόντος.
«Το νόημα των λέξεων και των εκφράσεων δεν είναι πλέον αντιληπτό. Μια απομονωμένη λέξη ή μια λεπτομέρεια ενός σχεδίου μπορούν να γίνουν κατανοητές. Όμως η σημασία του συνόλου ξεφεύγει της αντίληψης. Μόλις μάθουμε το νούμερο ένα, νομίζουμε ότι ξέρουμε το νούμερο δύο. Ξεχνάμε ότι πρέπει πρώτα να μάθουμε το νόημα του συν. Οι πράξεις των ανθρώπων στη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων σταδιακά θα τους καταστρέψουν λογικά. Εγώ ο Alpha 60 δεν είμαι παρά το λογικό μέρος αυτής της καταστροφής.»
«Σώσε όσους θρηνούν.»
Τα τελευταία ψήγματα της ελευθερίας…
Οι οργανικές αντιδράσεις
Αυθόρμητες κινήσεις
Όσοι απέμειναν να ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα, όσοι θρηνούν.
Καμιά συναίσθηση πέραν αυτής.
«Γιατί δεν αυτοκτονείτε να τελειώνετε;
Κι όσοι αυτοκτονούν, δεν προσαρμόζονται;» |
|