H κόλαση των ζωντανών δεν είναι κάτι που αφορά το μέλλον·
αν υπάρχει μια κόλαση, είναι αυτή που που υπάρχει ήδη εδώ,
η κόλαση που κατοικούμε καθημερινά, που διαμορφώνουμε
με τη συμβίωσή μας. Δύο τρόποι υπάρχουν για να μην υποφέρουμε.

O πρώτος είναι για πολλούς εύκολος: να αποδεχθούν την κόλαση
και να γίνουν τμήμα της μέχρι να καταλήξουν να μην τη βλέπουν πια.

O δεύτερος είναι επικίνδυνος και απαιτεί συνεχή προσοχή
και διάθεση για μάθηση: να προσπαθήσουμε και να μάθουμε
να αναγνωρίζουμε ποιος και τι, μέσα στην κόλαση, δεν είναι κόλαση,
και να του δώσουμε διάρκεια, να του δώσουμε χώρο.

ΙΕΠΟΜΕΝΟ